Photo info Fragrant fields as far as the eye can see
Lavender fields on the Valensole Plateau in Provence, France
© Shutterstock
meni

Prikaži poruke

Ovaj odeljak vam dozvoljava da vidite sve poruke ovog člana. Imajte na umu da možete da vidite samo poruke iz onih oblasti kojima imate pristup.

Prikaži poruke meni

Teme - Lili

#1
Humor / Sta bi koji metalac uradio... xD
Mart 18, 2008, 20:21:01
Shta bi koji metalac uradio da se nadje u situaciji da mora da spasi princezu i ubije zmaja...

POWER METALAC dolazi jasuci belog jednoroga, ubija zmaja magicnim macem, spasi princezu i oni vode ljubav u zacaranoj sumi.

HEAVY METALAC dolazi na Harley Davidsonu, ubija zmaja, popije pivo i kresne princezu.

TRASH METALAC dolazi, potuce zmaja, spasi princezu i odjebe je...

FOLK METALAC dolazi sa prijateljima svirajuci harmonike, violine, flaute i jos puno uvrnutih instrumenata, zmaj se uspava (umoran od plesanja), onda sedaju za sto, sviraju i pevaju, a princeza igra na stolu.

VIKING METALAC dolazi na drakaru, ubija zmaja velikom sekirom, siluje princezu do smrti, opljacka zamak i spali mesto pre odlaska.

DEATH METALAC dolazi, ubija zmaja, jebe princezu i ubija je, zatim odlazi.

GRIND METALAC dolazi, dolazi, ubija zmaja, ubija princezu, jebe je, zatim odlazi.

BLACK METALAC dolazi u ponoc, ubija zmaja i natice ga na kolac ispred zamka... zatim sodomizira princezu, ispija njenu krv u ritualu pre nego sto je ubije...

GORE METALAC dolazi, ubija zmaja i razapinje njegovu utrobu ispred zamka, jebe princezu i ubija je... zatim ponovo jebe njen les, rasece njen stomak i pojede utrobu, jebe njenu mrcinu po treci put, spali truplo i drka nad pepelom.

GOTHIC METALAC dolazi, vidi zmaja, zaljubi se u njega zbog besmrtne moci koju ovaj poseduje, i iz ocaja sto ga zmaj odbija sece vene i uziva gledajuci kako mu istice krv.

DOOM METALAC dolazi, vidi velicinu zmaja i pomisli da ga nikada nece pobediti, pada u depresiju i izvrsava samoubistvo...
Zmaj pojede njegov les i princezu zajedno.

PROGRESSIVE METALAC dolazi sa gitarom i svira solo od 26 minuta, zmaj se ubija od muke, protagonist odlazi u princezinu spavacu sobu, svira jos jedan solo sa svom tehnikom koju je naucio na zadnjoj godini konzervatorijuma... princeza bezi, i sada trazi "HEAVY METAL" protagonistu.

GLAMMER dolazi, zmaj se smeje njegovoj pojavi i pusta ga da udje, protagonist krade princezinu sminku i bezi napolje.

NEW METALAC biva ubijen zbog pozerstva od strane ostalih pre nego sto i stigne do zamka.

INDUSTRIAL METALAC se pojavljuje u bljestecem kaputu, pravi nepristojne gestove pred zmajem, vredja princezu i biva izbacen od obezbedjenja...
#2
Filmovi / Lista najskupljih filmova na svetu
Februar 23, 2008, 16:22:58
naziv filma  -  godina produkcije - cena produkcije

1 Spider-Man 3 -  2007 -  $258,000,000

2 X-Men: The Last Stand - 2006 - $210,000,000

3 Superman Returns -  2006 -  $209,000,000 (from Variety)[1]

4 King Kong - 2005  - $207,000,000

5 Titanic - 1997 -  $200,000,000

6 Spider-Man 2 - 2004 - $200,000,000

7 The Chronicles of Narnia: The Lion, the Witch and the Wardrobe - 2005  - $180,000,000

8 The Golden Compass - 2007 - $180,000,000

9 Troy - 2004 - $180,000,000

10 Terminator 3: Rise of the Machines - 2003 - $175,000,000

11 Waterworld - 1995 - $175,000,000

12 Evan Almighty - 2007 - $175,000,000

13 Wild Wild West  - 1999 - $170,000,000

14 Van Helsing - 2004 - $160,000,000

15 Sahara - 2005 - $160,000,000

16 Poseidon - 2006  - $160,000,000

17 Shrek the Third - 2007 - $160,000,000

18 Alexander - 2004 - $155,000,000

19 Tarzan - 1999 - $150,000,000

20 The Matrix Reloaded - 2003 - $150,000,000

21 The Matrix Revolutions - 2003 - $150,000,000

22 Master and Commander: The Far Side of the World - 2003 - $150,000,000

23 The Polar Express -  2004 - $150,000,000

24 Batman Begins - 2005 - $150,000,000

25 Charlie and the Chocolate Factory  - 2005 -  $150,000,000

26 Harry Potter and the Goblet of Fire -  2005 -  $150,000,000

27 Mission: Impossible III -  2006  - $150,000,000

28 Casino Royale  - 2006  - $150,000,000

29 Transformers - 2007 - $150,000,000

30 Harry Potter and the Order of the Phoenix - 2007 - $150,000,000

31 I Am Legend - 2007 - $150,000,000

32 Flushed Away - 2006 - $149,000,000

33 Die Another Day -  2002 -  $142,000,000

34 Armageddon - 1998 - $140,000,000

35 Lethal Weapon 4 -  1998 -  $140,000,000

36 Men in Black II - 2002  - $140,000,000

37 Treasure Planet  - 2002  - $140,000,000

38 Pirates of the Caribbean: Curse of the Black Pearl - 2003 -  $140,000,000

39 Spider-Man -  2002  -  $139,000,000

40 Final Fantasy: The Spirits Within - 2001 - $137,000,000

41 Hulk - 2003 - $137,000,000

42 Pearl Harbor - 2001 - $135,200,000

43 The World Is Not Enough - 1999 - $135,000,000

44 Miami Vice - 2006 - $135,000,000

45 War of the Worlds -  2005 - $132,000,000

46 Godzilla - 1998 - $130,000,000

47 Harry Potter and the Prisoner of Azkaban - 2004 -  $130,000,000

48 Kingdom of Heaven - 2005 - $130,000,000

49 Stealth - 2005 - $130,000,000

50 Fantastic Four: Rise of the Silver Surfer -  2007 -  $130,000,000

51 Bad Boys II -  2003  -  $130,000,000
#3
Književnost / Fjodor Mihajlovič Dostojevski
Februar 20, 2008, 19:14:28
Verujem da ce slabo ko imati strpljenja da procita sve ovo, ali ako postoji neko koga ne mrzi, evo je biografija jednog od najboljih svetskih pisaca ikada...

Fjodor Mihajlovič Dostojevski rođen je 1821. godine u prilicno siromsnoj porodici. Njegov otac bio je vojni ljekar plemićkog porijekla. Radio je u jednoj javnoj bolnici u Moskvi, ali je taj položaj u tadašnjoj Rusiji bio vrlo skroman i obitelj je Dostojevski živjela u skučenom stanu i u okolnostima koje ni u kom slučaju nisu bile raskošne. Otac mu je bio mali tiranin koga su ubili pod nepoznatim okolnostima. (Istraživači književnih djela Dostojevskog obično vide autobiografsku crtu u odnosu koji Ivan Karamazov ima prema ubojstvu svoga oca: iako Ivan nije bio pravi ubojica, svojim mlitavim stavom, i stoga što nije spriječio ubojstvo iako je to mogao učiniti, on je na neki način kriv za ubojstvo oca. Prema tim kritičarima, izlazi, da je Dostojevski cijelog života patio od sličnih osjećaja posredne krivice jer je njegovog oca ubio njegov kočijaš.)

Onde, u moskovskom sirotištu, u onoj uskoj izbi koju dijeli sa svojim bratom, proveo je prve godine svog života. Nikad nije o njima govorio, a ta njegova šutnja uvijek je bila stid ili ponosni strah pred tuđom sućuti. Kad je onda kao mladić izašao iz tog mračnog svijeta, njegovo je djetinjstvo već bilo ugašeno. Zajedno sa svojim bratom u ono je vrijeme beskrajno mnogo čitao i danju i noću. Pun najsnažnijeg oduševljenja za čovječanstvo, on se je upravo bolesno počeo kloniti ljudi. Natjeran novčanom oskudicom otišao je u vojsku, ali ni ondje nije našao prijatelje. Uslijedile su mukle mladenačke godine. Kao junaci svih njegovih knjiga on je živio u nekakvom kutku, sanjareći i razmišljajući. Noću je prevodio Balzacovu Evgeniju Grandet i Schillerova Don Carlosa.

1844., u dobi od dvadeset i četiri godine, napisao je "strastveno, gotovo u suzama" majstorsku studiju Bijedni ljudi. Pjesniku Nekrasovu povjerio je rukopis na ocjenu. Dva dana prošla su bez odgovora. Noću je sjedio osamljen i zamišljen kod kuće i radio sve dok se svjetiljka nije ugasila. Najednom oko četiri sata ujutro netko je žestoko zazvonio, a kad je Dostojevski začuden otvorio vrata, Nekrasov ulazi u kuću, grli ga, ljubi i kliče mu.

Onda se Naskarov žuri k Bjelinskom, svemoćnom ruskom kritičaru. "Uskrsnuo je novi Gogolj", viče s vrata, mašući rukopisom kao zastavom. "Kod vas Gogolji rastu kao gljive", rekao je nepovjerljivi Bjelinski kojega je ozlovoljilo toliko oduševljenje. Ali kad ga je Dostojevski sljedećeg dana posjetio Bjelinski se sav izmijenio. "Ta ne razumijete što ste stvorili", viče on sav uzbuden na smetenog mladića.

Tako melodramatski odvija se otkriće Dostojevskog kao pjesnika. Bijedni ljudi su kasnije objavljeni u Nekarsovu časopisu. Uspjeh je bio ogroman. A Turgenjev ga je nazvao novom bubuljicom na nosu ruske književnosti.

Ubrzo biva uhapšen zbog druženja s jednim tajnim društvom mladih ljudi koji su prihvatili socijalističke teorije Sen- Simona i Furijea. Ovi mladi ljudi sastajali su se u kući činovnika Ministarstva vanjskih poslova, Mihajla Petraševskog. Poslije ustanka 1848. godine u nekoliko europskih zemalja, u Rusiji je došlo do vala reakcije; vlast je bila uznemirena i poduzela je drastične mjere prema svim protivnicima. Ljudi iz kruga Petraševskog bili su uhapšeni, među njima i Dostojevski, te osudeni na smrt vješanjem. Rečeno im je da će biti pogubljeni; odveli su ih na mjesto određeno za izvršenje kazne, svezali su im oči, svukli ih do košulja i zavezali za stupove. Tek tada su im pročitali presudu kojom se smrtna kazna pretvara u osam godina robije u Sibiru. Taj dan je ostavio dubok ožljak u duši Dostojevskog. Nikad ga nije sasvim prebolio.

Četiri godine prinudnog rada Dostojevski je proveo u društvu ubojica i lopova, jer tada još nije bilo uvedeno izdvajanje običnih osudenika od političkih. Opisao ih je u Zapisima iz mrtvog doma (1862). Tu su do pojedinosti su ocrtana sva poniženja i teškoće kojima je bio izložen, kao i zločinci među kojima je živio.

Dostojevski je morao pronaći neki izlaz da ne bi sasvim poludio u tom okruženju. Utjehu je našao u kršćanstvu.

Osim toga bilježio je i pojave kod ljudi koji su osim zvjerstva pokazivali i poneku ljudsku osobinu.

Kad su mu najzad raskovali lanac s izranjenih nogu, kad su stupovi ostali za njim kao truli smeđi zid, on je drugi čovjek: zdravlje mu je razoreno, slava raspršena u prašinu, a život uništen, samo njegova radost ostaje nedirnuta i neozlijedena. Još nekoliko godina mora ostati upola slobodan u Sibiru, ali mu nije dopušteno da objavi bilo kakav svoj rad. Ondje u progonstvu, u najgorem očaju i osamljenosti sklapa onaj neobični brak sa svojom prvom, bolesnom i osebujnom ženom.

Kao zaboravljen čovjek vraća se u Petrograd. Njegovi Zapisi iz mrtvog doma, taj nezaboravni opis njegove robije prožete grozom, otkriva ruskom narodu da tik kraj njega postoji neki drugi svijet, pravo čistilište svih patnji. I sam car jeca nad tom knjigom, a tisuće ljudi spominje Dostojevskog. U jednoj jedinoj godini ponovo je izgradena njegova slava, ali sada trajnija nego prije. Zajedno sa svojim bratom osniva časopis u kojem gotovo sve piše sam. Časopis se brzo širi u sve krugove i čini se kao da je sudbina Dostojevskog zauvijek osigurana.

Ali on sam smatrao je da mora još upoznati još jednu zemaljsku patnju, muku emigracije i onaj užasan strah za bijedni svakidašnji kruh. Sibir i katorga, najjezovitija karikatura Rusije, sve je to ipak bila domovina, sada treba da zbog pretjerane ljubavi prema svom narodu upozna još i čežnju što je nomad osjeća za šatorom. Još jednom se mora vratiti u bezimenost, još dublje u tamu prije nego postane pjesnik, junak svojeg naroda. Ubrzo umire mu žena, a nakon toga i njegov brat.

I sada, počinje ono besciljno dugogodišnje lutanje Europom, ona jezovita odvojenost od Rusije, izvora krvi njegova života. S mnogo muke nalazi sklonište u malim niskim svratišnima sobama, punim zadaha siromaštva, demon padavice napada ga sve češće, dugovi, mjenice, obveze tjeraju ga od posla na posao. U meduvremenu ženi se za mladu stenografkinju u kojoj nalazi ženu punu odanosti i s takvim smislom za praktično da je uz njenu pomoć uspio odgovoriti na sve rokove i postepeno se osloboditi novčanih neprilika. Za vrijeme boravka u inozemstvu on mrzi Nijemce u Njemačkoj, Francuze u Francuskoj i to samo zato jer nisu Rusi. On želi jedino osjećati Rusiju, domovinu, samo želi vidjeti ćirilska slova i bar letimično osjetiti dah domaće riječi. Nastaju Zločin i kazna, Idiot, Zli dusi i Igrač, monumentalna djela dvadesetog stoljeća. U roku četiri godine, od 1867. do 1871. njegova obitelj stekla je neku materijalnu sigurnost i mogli su se vratiti u Rusiju.

Od tada pa do kraja života Dostojevski je živio u relativnom miru. Zli dusi su imali veliki uspjeh. Ubrzo po izlasku knjige, ponudili su mu da bude urednik vrlo reakcionarnog nedjeljnog lista princa Meščerskog, Građanin. Njegovo posljednje djelo, Braća Karamazovi, od kojeg je uspio napisati samo prvi tom, radio na drugom tomu kad ga je smrt zadesila, donijelo mu je od svih romana najveću slavu. I govoru održanom prilikom otkrivanja spomenika Puškinu u Moskvi 1880. godine bilo je upućeno mnogo priznanja i donijelo mu još više radosti.

Godinu dana poslije, l0. veljače 1881. umire F.M. Dostojevski. Iz najudaljenijih gradova putuju izaslanstva da mu iskažu posljednju počast. Kovačka ulica, u kojoj je izložen na odru, sva je crna od ljudi koji preplavljuju u jezovitoj šutnji stubište radničke kuće i ispunjavaju uske sobe tik do lijesa. Na tom sprovodu odjednom se na jedan sat ostvaruje sveti san Dostojevskog: jedinstvena Rusija. Onako kao što su se u njegovim djelima osjećala bratimstva svih klasa i staleža u Rusiji tako su i one stotine tisuća iza lijesa u svom bolu bili jedna jedina masa: i mladi prinčevi i raskošno odjeveni popovi i radnici, studenti, ofciri, i lakaji i prosjaci bili su jedna cjelovita Rusija.

Svoja djela pisao je za novac, radi osušene kore kruha, a stvarao ih je u ubitačnim rokovima. Oskudica je Dostojevskog primorala na užurban rad, ali je ujedno potakla njegovu produktivnost i omogućila intenzitet dožvljaja, dramatičnost, izgradnju feljtonističkog" stila. No ta oskudica imala je svoj uzrok i u temperamentu, prirodi samog pisca, koji je mogao i na drugi način, bez oskudice, organizirati svoj život. Dovoljno je zaviriti u njegova pisma, pa da se shvati, što je za njega značilo pisati roman. Bila je to težnja prema najvišem, "sve ili ništa" govorio je.

U njegovim romanima nema "raspjevanosti riječi" i "blještavila literamih ukrasa", ali ima bujnost i opsežnost psihološke raščlambe, strastvenog uranjanja u složeni svijet misli i osjećaja junaka. Njegova paleta je pretežno siva, kao što je siv i sumoran i ambijent, koji slika, ali rečenica teče lako, jednostavno i ne prisiljeno, iznoseći pred nas najsloženije probleme i zacrtavajući oštrim, sigurnim potezima lica i situacije. Kod Dostojevskog gotovo i nema krajolika, opisi prirode su škrti i sjevemjačke, petrogradske prirode, a opisi interijera mračni i oskudni, kao što su mračni i oskudni stanovi, u kojima pretežno žive njegovi junaci. I ti opisi više su usputni: pisac prelazi preko njih, koristeći se samo najnužnijim, sav nadahnut razvijanjem radnje i razgranatošću psihološke analize. Mrzi "literaturu", knjiške manire, i šablone, i traži izraz koji će reproducirati životnu dramatičnost što je nosi u sebi.

Najveći dio njegovih djela potekao je iz Gogoljeve pripovijetke Šinjel i zato je prilikom izlaska piščeva prvijenca Bjelinski rekao: "Rodio se je novi Gogolj!". Po uzoru na njega, Dostojevski je njegov petrogradski kolorit, zabačene četvrti, prljave kućerine, bijedne stanare, svijet, što ne hoda "širokim, osvijetljenim bulevarima u dabrovim kapama ili paradnim kočijama, nego u svojim bijednim rupčagama, na stražnjim stepeništima, koja zaudaraju na pomije" predstavio bijednim studentima, svojim uvrijeđenim i poniženim intelektualcima da bi se kroz njih vinuo do najvažnijih teoretskih i idejnih pitanja svog vremena, ali sve to na širokoj utrtoj Gogoljevoj stazi. S tog novog stajališta on gleda na bivšu književnost kao na neku vrstu "zemljoposjedničke i plemićke književnosti koja je već rekla svoju riječ" i stvara novu, gradsku ili gradansku književnost.

Ako je Puškin "najveselije" ime ruske književnosti, Dostojevski je najtragičnije. Nitko kao on nije prikazao svijet sjena, što se nevidljivo prelamaju kroz ljudsku dušu, nitko tragičnije ocrtao beznadne, sive horizonte i onaj zagušljiv oblak briga, što je obavio čovjeka, gušeći ga i prignječujući težnom. Nitko nije dao dublje onaj gorki bol u plemenitom malom čovjeku, izudaranom bijedom i poniženjima, ili očaj što godinama bezizlazno tumara u zatvorenom krugu, razapet između sanja o ljepšem svijetu i teške stvarnosti, koja se ne mijenja. Svijet Dostojevskog je bogat registar karaktera, likova i individualnosti koji nose u sebi uzbudljiv nemir i tragičan položaj ruskog inteligenta u jednom sistemu, gdje se slobodoumlje ne plaće samo gubljenjem kruha, nego i progonima i Sibirom. Oni nose u sebi duboku potrebu da nađu svoje mjesto i ulogu u životu Rusije, a razlog što ne nalaze, uopće je oznaka inteligencije onog vremena, rastrgane protu riječima, u kojima se prožma novo sa starim, gdje je staro još čvrsto ukopano u društvenim položajima jednog mračnog birokratskog monarhističkog sistema, a novo se još javlja kao nejasan pokret, koji se gubi u svim mogućim utopističkim slutnjama i vizijama. Tadašnja inteligencija je nagrižena i rastrgana i Dostojevski kao njen umjetnički najjači predstavnik, genijalnom snagom razotkriva pred nama tu unutrašnju podvojenost.

Izučavanje stvarnosti mogli bismo kod Dostojevskog, kao uostalom kod gotovo svakog pisca, podijeliti na dva dijela: jedan je studij slikar- realista, koji zalazi u različite sredine i ambijente upoznavajući nove tipove, bilježnik riječi, navike, sudbine različitih ljudi, a drugi studij mislilac, koji osluškuje i prati idejna strujanje svoga vremena i nastoji shvatiti njihov smisao.

Njegova kći, Ljubov govori u svojim uspomenama o ocu kako nakon neuspjeha s "Dvojnikom" nije htio više pisati "iz sebe" te je počeo tražiti nova lica među stanarima mansarda, posjetiocima malih kavana i krčma, s kojima započinje razgovore i bilježi do u sitnice njihove običaje i navike. "Budući da je bio plah", piše ona i nije znao uvijek kako da im se približi, predlagao bi im da igraju s njim biljar. Kako tu igru nije poznavao, a nije ga ni zanimala, prirodno je, da je kod toga gubio dosta novaca. On se, medutim, nije žalio, jer je, igrajući biljar, uočavao mnoge orginalnosti i bilježio orginalne izraze. Opisivao je male ljude, onakve kakve ih je vidio u stvarnosti.

I njegovi prijatelji pričaju da je pozivao često k sebi nepoznate ljude, s kojima se letimično upoznao u kavani, i danima neumorno slušao njihova pričanja. Prijatelji mog oca nisu mogli shvatiti kakvo zadovoljstvo on nalazi u razgovoru sa svakojakim ljudima; no kad su kasnije čitali romane, pronalazili bi u njima tipove, koje su sretali kod Dostojevskog." Dostojevski je, kao i mnogi pisci, proučavao žive modele svojih budućih romana, osluškivao je njihove razgovore, prikupljao karakteristične riječi i pravio bilješke.

On je nastojao da njegova književnost bude i filozofija i politika i religija i znanost. Izuzetan utjecaj pisca na suvremenu književnost i njegovo prijelomno značenje u povijesti književnosti proizlazi iz načina na koji je on uspio književno "oblikovati život" samih ideja. Misaoni stavovi, filozofski problemi i ideološka pitanja u njegovim djelima do te mjere "oživljavaju" da i suvremeni čitalac osjeća kako se tu govori o kretanju njegovih vlastitih misli, onih misli o kojima na stanovit način govori i njegova vlastita sudbina.

Dva su, okvirno gledano, temeljna razloga zbog kojih Dostojevski uspijeva stvoriti djela koja će biti vaa kao uzorak moderne umjetničke forme. Prvi je razlog važnost pitanja o kojima njegovi junaci raspravljaju. Ona imaju toliku važnost da o njima uvijek ovisi "biti ili ne biti" jednog stvarnog, konkretnog čovjeka, čovjeka koji se, tako reći, pojavljuje pred nama obuzet smislom vlastita života. Rasprave koje vode likovi romana nikad nisu nalik ispraznom nadmetanju razlozima i nadmudrivanju.

Drugi je osnovni razlog suvremenosti Dostojevskog sadržan u načinu kako su u njegovim djelima shvaćeni karakteri i kako se, kojim književnim sredstvima i u koje svrhe, umjetnički oblikuje "život ideja". Karaktere romani Dostojevskog obrađuju unutar fabule koja ide tragom nekih presudnih događaja u životu pojedinca i tako njihov život čini sudbinom koja podsjeća na tradiciju umijeća realističkog romana. Fabulu pri tom čini zanimljivom neki zaplet koji izaziva pitanje: "Kako će sve završiti?". Od četiri najbolja romana u trima je tako umorstvo u središtu zanimanja, pa neka vrsta kriminalističke istrage potencira onu grozničavu napetost koja se osjeća kako u postupcima likova tako i u njihovim raspravama o općim, idejnim pitanjima. Ideje se stoga pojavljuje u okvirima nekih izuzetnih situacija; osjeća se atmosfera čekanja konačnih osuda i zločin je prisutan kao stalna prijetnja ili pak kao svojevrsna emocionalna pozadina svakidašnjih zbivanja. Dostojevskog prije svega zanima geneza ideje zločina, pa se javlja tip karakterizacije likova, uvelike različit od onog kakav voli realistički roman. Zločin nije bilo koji zločin; umorstvo oca u Braći Karamazovima nije neki primjer za kršenje općih etičkih načela, nego je prije krajnje određen, stvaran, upravo taj "zločin koji je jedan čovjek u zbilji učinio, a drugi ga je u mislima začeo i tako stvarno skrivio". Dostojevskog zanima taj proces nastajanja životno važnih ideja i njihovih ostvarenja u zbilji; misli ne ostaju samo u glavi "onoga tko razmišlja, ali one ipak postaju zbiljskim jer je umorstvo, na primjer, doista zbiljsko upravo zato što ga je netko najprije mislio". Ideje kojima se romani Dostojevskog najviše bave dobivaju tako neku određenost zbog koje osjećamo da one nisu ništa drugo do sam žvot".

Stoga se javlja i određeno protuslovlje: Dostojevski zastupa neke ideološke stavove, on vjeruje, na primjer, u pravoslavlje i osuđuje svaku ideju napretka, ali njegovi romani zapravo ništa određeno ne zastupaju nego opisuju tek moguće životno važne ideje i tokove njihova razvoja odnosno ostvarivanja. Premda Dostojevski strogo razlikuje izmedu etički pozitivnih i etički negativnih likova, u njegovim romanima etički negativni likovi nisu tek primjeri za način kako ne valja živjeti, nego su redovno životniji, pa čak i prikladniji za neku vrstu identifkacije, od pozitivnih likova.

Romani Dostojevskog i pored sve svoje filozofčnosti "nisu flozofija; oni su književnost koja to iskustvo može prenijeti čitaocima jedino i isključivo na onaj način kakav pripada samo umjetničkoj književnosti. On je začetnik jednog razvoja u umjetničkoj prozi koji misaono previranje i borbu mišljenja čini svojom središnjom temom. Zbog toga se struktura suvremene književnosti naprosto ne može razumjeti bez Dostojevskog.

Romani:

Bedni ljudi, 1846 - roman u pismima
Dvojnik, 1846 - psihološka studija na temu razdvojene ličnosti
Bele noći, 1848 - sentimentalni roman
Netočka Nezvanova, 1849 - nedovršeno djelo, prekinuto hapšenjem i odlaskom u Sibir
Selo Stepančikovo, 1859 - napisano u Sibiru, komični roman s temom o provincijskoj vlasteli
Poniženi i uvređeni, 1861 - roman-feljton
Zapisi iz mrtvog doma, 1861
Zločin i kazna, 1866 - prelazni oblik prema modernom romanu, Raskoljnikov
Kockar, 1866
Idiot (roman), 1868 - niz etičko-moralnih pitanja i raspravlja o ruskom društvu onoga vremena, knez Miškin
Zli dusi, 1871-1872 - "antinihilistički roman"
Mladić, 1875 - pisan u prvom licu, smatran najmanje cjelovitim njegovim djelom
Braća Karamazovi, 1879-1880
#4
Koncerti / Metal u Va.. (:
Februar 13, 2008, 11:22:05
Dakle, 5. jun verovatno art ili dom omladine.. ovaj 'cert organizuju par likova iz gimnazije i predvidjeno je da nastupe:

-Torture Squad (Death/Thrash, Brazil)

-Cilice (Metal, Holandija)

-Disdained (Brutal Death Metal, Srbija)

i jos neki Va bendovi..

bice lepo ako im ideja uspe.. da se i ovde konacno desava nesto za ljude koji nisu main stream.. i da i u ovom nasem gradu postoji raznovrsnost desavanja.. (:
#5
Muzički svet / Smashing Pumpkins
Januar 29, 2008, 11:47:48
Karijera sastava The Smashing Pumpkins dobar je primer dinamike i ubrzanja na kojoj je muzička industrija dobila tokom devedesetih, da bi se početkom novog veka o njih, u zaletu, prilično razbila. Ta činjenica svakako ima veze ne samo sa ovim sastavom, već sa plejadom izvođača koji su u prethodnoj dekadi proširili vidike standardne MTV publike i komercijalne menažerije sa radio-talasa. The Smashing Pumpkins su, za razliku od mnogih, tada bili u prilično nezavidnoj situaciji. Iako su sa radom zvanično počeli još 1988, na komercijalni uspeh čekali su šest godina. Pripadaju post grunge talasu, i to je možda najgora formulacija koja će dugo pratiti bend.

Njegov osnivač Billy Corgan jedan je od najharizmatičnijih autora sa američke alt rock scene. Često neshvaćen, osporavan, ali izuzetno poštovan, predstavlja umetnika bliskog neprevaziđenom Trentu Reznoru (Nine Inch Nails). Ono što Billyja čini takvim jeste njegova hirovitost, impulsivnost koja se najviše manifestuje kroz višednevne seanse u studiju, krajnji perfekcionizam tokom snimanja i apsolutni profesionalizam na turnejama. Te tri stavke bile su najveća smetnja za mnoge saradnike i članove koji su prolazili kroz Smashing Pumpkins. Billyjeva bolesna opsesija savršenstvom često je dovodila ostatak sastava u nezavidnu situaciju, pošto je Corgan želeo da većinu instrumenata sam odsvira u studiju, pa je bend 'koristio' samo za video spotove i turneje. Takvo ponašanje kulminira tokom snimanja albuma koji je The Smashing Pumpkins izveo na svetlost dana.

Stvaranje ploče ,,Siamese Dream" ravno je porođajnim mukama. Billy je upravo izašao iz tzv. demo faze, gde su on i James Iha (autorska pop struja unutar The Smashing Pumpkins) upotrebljavali ritam-mašine, koristeći elektroniku po uzoru na New Order, želeći da se ovom pločom više približe zvuku još jednog od omiljenih evropskih bendova — The Cure. Umesto da budu post-Nirvana-grunge sastav, The Smashing Pumpkins objavljuju album prepun melanholije, emocija, distorziranih gitara, gotike, heavy buke i ne često ušuškanih pop melodija. Po svemu tome znatno su bliži bendu Radiohead. Umesto da budu jedan od nusproizvoda raspale scene Sijetla, Billy vrlo nadmeno i samouvereno postavlja sebe iznad te situacije.

The Smashing Pumpkins preko noći osvajaju tržište, prođa i medijska podrška bivaju fokusirane na senzaciju koja je uspela da održi pažnju razuđene alt rock publike, ponovo je okupivši. Billy radi pod velikim pritiskom, često depresivan, i zatečen neočekivanim uspehom shvata da naredni album SP mora zadovoljiti sve kriterijume i mora, prvenstveno za njega, biti pun pogodak. Reputaciju 'tiranina' stekao je čestim sukobima i svađama unutar benda; narkoafere i nezinteresovanost pojedinih članova bile su za njega neoprostive. No, Billy još uvek pored sebe ima Ihu i problematičnog ali odanog bubnjara Jimmyja Chamberlina.
Fazu intenzivnog preispitivanja, depresije i ličnog nezadovoljsta Billy pretače u više od 50 pesama, od kojih će se njih 28 naći na duplom albumu ,,Mellon Collie and the Infinite Sadness". Ova raskošna ploča dolazi odmah na vrh ,,Billboardove" liste albuma, što je vrlo neobično za jedan dupli album. Monotoniju dvosatne muzike na pomenutom izdanju Billy je vešto izbegao konceptom, napravivši album koji predstavlja umetnički osvrt na život i smrt.

Takva opšta tema je na ,,Mellon Collie..." ipak dobila na težini, prvenstveno u muzičkom smislu. The Smashing Pumpkins napravili su jednu vrstu predivno aranžirane rock opere sa svim dramskim zapletima, emotivnim i karakternim transformacijama glavnih aktera. Album prati serija video klipova, od kojih je onaj za singl ,,Tonight, Tonight" jedan od najupečatljivijih, među najboljim video spotovima devedesetih.

Pojedina izdanja i lične drame članova benda, kao i samog Billyja, ovde ćemo zaobići, tako da jedna od ploča koja je po svojoj neobičnosti vredna pomena jeste ,,Adore". Za relativno kratko vreme The Smashing Pumpkins doživljavaju sunovrat u pogledu tiraža i interesovanja publike. U tri godine izdavačke pauze tržište se potpuno promenilo, a obožavaoci nisu baš najbolje razumeli transformaciju benda u goth-industrial-electro sastav. Iako je album ,,Adore" u potpunosti neodoljiv, vrlo jasan i sa uplivima u nabrojane žanrove, čini se da je to bio preveliki zalogaj za širu publiku, koja se tih godina sve više okreće komercijalnom R&B-ju i hip-hopu. Posle albuma ,,Machina/The Machines of God" i neizdržive netrpeljivosti unutar benda, Billy 2000. godine odlučuje da raspusti The Smashing Pumpkins. Tako jedna od najuticajnijih alt rock grupa devedesetih prilično neslavno okončava svoju karijeru.

Billy Corgan okuplja novu ekipu pod okriljem grupe Zwan, sa kojom uspeva da objavi samo jedan album. Pokušava da se posveti solo karijeri i albumom ,,TheFutureEmbrace" ponovo demonstrira svoje autorsko umeće. Činilo se da je upravo solo angažovanje najbolje za frustrirajuće histeričnu kreativnost tako snažne autorske figure. U tom trenutku Corgan shvata da su mu ,,srce i duša ostali u Smashing Pumpkins" i da ,,želi svoj bend nazad". Vest je 2006. protutnjala planetom, a The Smashing Pumpkins snimaju povratnički album. Iz stare postave uz Billya je, naravno, Chamberlin. Album ,,Zeitgeist", objavljen ove godine, snažna je antiratna, humana i očekivano antibushovska ploča. The Smashing Pumpkins nikada u svojoj karijeri nisu imali takvo izdanje.

Apsolutna angažovanost i sirovost u zvuku vraćaju bend počecima i alt rock zvuku koji su (re)definisali tokom devedesetih. Reakcija tržišta i industrije sada je manje važna. Svet se promenio, tiraži nisu presudni koliko interesovanje publike i pametno osmišljena logistika za promovisanje izdanja na Internetu, a prvenstveno kroz turneje i koncerte. Dolazak The Smashing Pumpkins u Beograd događaj je koji je apsolutno vredan pažnje — u pitanju je prelomni momenat u karijeri benda i još jedan kreativni uspon Billyja Corgana.

,,Welcome to Pumpkin Land, this is what it sounds like on Planet Pumpkin."

THE SMASHING PUMPKINS: DISKOGRAFIJA

1991. ,,Gish"
1993. ,,Siamese Dream"
1995. ,,Mellon Collie and the Infinite Sadness"
1998. ,,Adore"
2000. ,,Machina/The Machines of God"
2007. ,,Zeitgeist"









izvor: YellowCab
#6
Muzički svet / A Perfect Circle
Januar 29, 2008, 11:36:50
A Perfect Circle (cesto zvani APC) bese alternativni rock band, formiran od strane gitariste Billy Howerdel-a.  Howerdel je radio kao studijski gitarista za bendove kao sto su Nine Inch Nails, The Smashing Pumpkins, Fishbone, Guns'n'Roses i Tool. Tokom snimanja albuma grupe Tool - Enima, pustio je svoje demo snimke  pevacu Tool-a, Maynard James Keenan-u, koji, iako je Howerdel isprva hteo zenksi vokal, se ponudio da mu bude pevac, ako Howedel ikada osnuje bend.

ISTORIJA (diskografija)

Mer De Noms era 1999-2000

Bend je poceo da vezba u sastavu: bubanj – Josh Freese (The Vandals), bubanj – Tim Alexander (Primus i Laundry), gitarista Troy Van Leeuwen (Failure) o basista, violinista Paz Lenchantin (kasnije Zwan), i to muziku koju je Howerdel komponovao; zavrsavaju njihov debi album Mer de Noms (francuski "Sea of Names").  U ovo vreme je Tool bio u pregovorima sa njihovom izdavackom kucom, sto je dalo Keenan-u vremena da kompletira svoj rad. Najpoznatija pesma sa ovog albuma je 'Thinking of you'.

Thirteenth Step i eMOTIVe era

Izmedju Lenchantin-ovog napustanja benda i odlaska u Zwan Billy Corgan-a, i postanka Van Leeuwen-a novog gitariste Queens of the Stone Age, bendu je trebao novi basista i gitarista za performance. Ta mesta su zauzeli ex basista Marilyn Manson-a, Jeordie White (ranije poznat kao Twiggy Ramirez) i ex Smashing Pumpkins gitarista James Iha.

Bend je izdao drugi album, Thirteenth Step, 16 septembra 2003. Treci album eMOTIVe je izdat 2 novembra 2004, i sadrzi obrade anti-rantih numera autora kao sto su John Lennon i Joni Mitchell. eMOTIVe je snimljen sa raznim proslim i tada trenutnim clanovima APC, ali uglavnom sa Keenan-om i Howerdel-om.

16 novembra 2004 bend je izdao DVD i CD set nazvan aMOTION. Set je sadrzao spotove za singlove, kao i neke ranije neizdate video zapise, zajedno sa b stranama i remiksima.

Hiatus 2003 sadasnjost

APC je trenutno na "pauzi", uglavom zahvaljujuci Keenan-ovoj obavezi prema Tool-u. APC je iskusio svoj deo loseg perioda tokom snimanja, izdavanja i turneje Tool-a za njihov album Lateralus. Ovo cini bend ektremno dinamicnim u smislu njegovih clava. Tokom ovog perioda, ostali clanovi benda su trazili sebi projekte sto bi moglo da znaci da mogu biti zauzeti kada se APC reformira, sto je bio slucaj sa i Troy van Leeuwen-om i Paz Lenchantin-om.

Od maja 2006 Keenan je na turneji sa Tool-om, Howeredel planira solo album, a White je na turneji sa Nine Inch Nails-ima. Iha je trenutno na turenji sa Vanessa and the O's u Evropi. 6 decembra, Freese je preuzeo poziciju bubnjara u Nine Inch Nails-ima, zamenivsi Alex Carapetis-a.

Freese nastavlja da radi sa The Vandals. Oni trenutno rade na novom studiskom albumu, koji bi trebalo da izadje leta/jeseni 2006. Takodje je predvidjeno da ucestvuje u ponovnom okupljanju DEVO.

Iha je pitan da ucestvuje u ponovnom okupljanju The Smashing Pumpkins-a, da bi line-up bio kompletan, ali se jos uvek nije izjasnio o svom pristanku.

Keenan je nedavno rekao u intervjuu za francuski magazin Rock Hard da on misli da ja zavrseno sa APC. Billy Howerdel je potvrdio ovo rekavsi da nema planova za novi album odnosnto turneju.


Cd -mer de noms-

izvor: wikipedia, uz moj slobodan prevod i dodatak sa drugih foruma.. :)
#7
Predstavite se / It iz aj.. x)
Januar 28, 2008, 11:34:05
Hmh.. tek sad videh da ja nisam otvorila ovaj topic o sebi.. jeZ da postujem odavno, al' oke, nevermind.. dakle, ja sam ana, iz Va, '92 godiste.. U leksikonu sam napisala ono ukratko sta volim, ne volim i takotz to.. u principu mrzim da mrzim, ali u praksi mrzim dosta stvari.. dakle, hejt lista je poduza..da ne davim sad, bolje je da napisem ono sto volim.. a to su: tamnozelena, siva i narandzasta boja (ta kombinacija boja me i smiruje i podstice na neku aktivnost), onda volim muziku, net, net, net i net.. =) zimu, jesen, onog kretena od mog papagaja, frendove, izlaske subotom, grupe A Perfect Circle i Tool, novinarstvo, letovanja (aaa, jedva ceeekaaam), Australiju (nadam se da cu uspeti da odem tamo kad napunim 18, al' otom potom), vedro nebo (jer obecava) i mali milion stvari.. eto, blah blah.. :)))